تبعیض ممنوع!!!!

45. یا واسع (گسترده ، پهناور)

 

-نمی دونم چرا تو این دوره زمونه هم هنوز هستن آدم هایی که (عجیبتر که بیشتر هم خانم ها)  وقتی حرف از دختر یا پسر بودن تو راهی ِ کسی می شه به وضوح می شه از کلامشون و یا در بهترین حالت از لحن بیان و حالت چشمهاشون فهمید آرزوشون برای اون مادر ِ باردار از کدوم جنسه1...برای خود ِ من که هیچکس مستقیما فرقی قائل نشد بین دو جنس اما خب به کمک حس زنانه و یا زیرکانه ی مخصوص به خودم خوب فهمیده بودم مزه ی دهانشون چیه و خیلی هم به این موضوع حساس بودم، اصلا یکی از دغدغه هام قبل از سونوی  تعیین جنسیت این بود که درصورت حس نمودن هرگونه برخورد نامناسب از سوی  بقیه چطور  خودم رو کنترل کنم ... تا اینجای داستان قضاوت ها و اتهام زدن هام  همه بر اساس احساس بود و به قولی توهمات ذهنی ِ خودم اما مدعای اصلی ِ صحت ِ این گفته هام دیالوگ ِ داغ ِ این خانم ِ مسن ِ پسر دوست با خانم بارداری از میون اقوامه :

 مادرشوهر اون خانم باردار خطاب به اون خانم ِ پسر دوست: "به نظرتون بچه دختره یا پسر؟"

خانم ِ پسردوست (با خنده): " ایشالا که پسره"،

و بعدش خیلی سریع اصلاح کرد که:

"ایشالا سالم و صالح باشه، اینا که جفتشو می خوان ، فرقی نداره"،

مادرشوهر اون خانم باردار که به زعم من اصلا اهل این حرفا نبود تاحالا، با خنده گفت:

"من و چند نفر دیگه خواب دیدیم که پسره"...

 

-چرا بعضی ها حواسشون نیست که وقتی جلوی  عروس خانم قربون صدقه ی پسر و یا برادرشون میرن و مدل جواب سلام دادنشون از زمین تا آسمون متفاوته ممکنه ناخواسته باعث دلگیری و رنجش ِ خاطر بشن2؟!

 

-به نظرم خیلی بده که در شرایط ِ مساوی از توانایی جسمی و روحی و مالی، نوع رفتار و گفتارمون و همینطور شیوه ی پذیرایی و میزبانی مون از میهمان ها با توجه به موقعیت ِ مالی و شغلی و اجتماعی ِ اون ها تغییر کنه3.

 

1 نمی دونم چقدر موافقید یا از نظر روانشناسی چقدر درسته اما بنا بر تجربه ی خودم فکر می کنم این مقوله ی تصور ِ برتری جنس مذکر به طور غریزی در وجود همه ی انسان ها و همینطور مادران هست اما نکته ی جالب اینکه با تولد فرزند خاصیتش رو به کل از دست می ده و اتفاقا والدین ِ صاحب فرزند دختر به نحوی معجزه گونه و خیلی خیلی بیشتر از والدین پسر دار  عاشق ِ  نعمت ِ الهی شون  می شن. 

2 به هیچ وجه منظورم این نیست که عروس یا داماد به همسرشون اجازه ی داشتن روابط صمیمانه و خلوت والد و فرزندی با والدینشون ندن، اتفاقا باید ساعاتی رو در هفته به این موضوع اختصاص داد اما گاهی والدین به طور ناخواسته با رفتارهایی تبعیض آمیز باعث ایجاد فاصله و کدورت می شن.

3 من که هنوز نفهمیدم رفتار درست در این زمینه چیه؟ می فهمم که مثلا در برابر یک پزشک بیشتر سعی میکنیم مودبانه و محترمانه رفتار کنیم تا یک فرد معمولی اما اینکه به خاطر پایین بودن درآمد کسی یا مدرک تحصیلیش به یک مهمونی ساده بسنده کنیم یا دختری رو از دایره ی انتخاب برای ازدواج خارج کنیم اصلا برام قابل هضم نیست هرچند بخواد برای خودم هم پیش بیاد وخودم هم مجبور به اعمال ِ تبعیضی بشم.

 

 

/ 9 نظر / 79 بازدید
ی خانوم شاد

سلام! باید اول بگم چقدررررررر با خوندن این پست خوشحال شدم دوست خوب جدیدی پیدا کردم ک انقدرررر از عمق وجود من بود حرفاش من بشششششدت کلافه م از این فرهنگ مزخرف تو خانواده ی پسر دوست بزرگ شدم و با همچین خانواده ای هم وصلت کردم آی حرص میخورم تا ی لیوان آب دست مادر بزرگم یا مادربزرگش میدم میشنوم ایشالا پسردار شی!!! باور کنید از این قضیه انقدر کفری هستم ک از خدا دختر میخام تا جوری بزرگ کنم ک بفهمن دختر دار بودن ینی چی! ما خودمون تا بوده دیدیم از ما زدن ب پسرا رسیدن ینی ی جور عقده شده برام! مورد 3 هم ک من خودم سعی میکنم تو رفتارام حتمن در نظر بگیرمش و نمیدونم چقدر موفق بودم

مامان محمدمهدی

علیرغم درست بودن حرفات من که رسما برای همه آرزوی داشتن دختر میکنم و شدیدا معتقد به تبعیض نزادی به نفع دخترا هستم وال لا ما که به مهمونام از مدیر و خانواده خودم و خانواده شونو و... جدیدا و توی تابستون نو و پنیر و انگور یا هندوانه دادیم و میدیم(عند مهمون نوازی) نمونه بارزش هم یکی از مدیران سازمانه که هفته پیش شام منزلمون بودن و ما مقابلشون نون و پنیر و انگور گذاشتیم و ایشون و همسرشون با به به و چه چه شامشونو !! میل کردن[نیشخند]

لوسی می

1. نمیدونم اصالتا کجایی هستین اما این موضوع معمولا به فرهنگ قومیتی افراد وابسته ست. من واقعا میشناسم کسانی رو که اصلا براشون دختر یا پسر بودن بچه فرقی نمیکنه چون تو طایفه شون هیچ تعصبی ندارن. اما چیزی که بدیهیه فرهنگ دینی و ایرانی ماست که پسر رو برتر میدونه دلیلش هم بیشتر جنبه ی امتداد نسله. مثلا تو همین سوره ی کوثر از پیامبر به خاطر اینکه بهشون گفته ن ابتر یا همون مقطوع النسل، دلجویی شده و گفته شده که تو با دخترت نسلت ادامه دار خواهد بود.. و حضرت زهرا و البته حضرت مریم تنها دخترانی هستند که نسل پدر رو ادامه داده و ذریه ی نبوت رو منتقل کرده ن و بقیه ی دختران این توانایی رو نداشته ن! ولی قبول دارم که این جنبه ی امتداد نسل دیگه بعضی جاها زیادی پررنگ شده که اینش به فرهنگ خودمون مربوطه. مثلا مستر یه دایی داره که چهار تا دختر داره و یکی از اقوامشون هم هست که چهار تا پسر فقط داره. انقدری که ملت دل می سوزونن که طفلکی دایی که پسر نداره، کسی دلش برای اون یکی که دختر نداره نمی سوزه. چون همه فکر میکنن از این پدر دیگه کسی نمی مونه که نام اینو زنده نگه داره!

لوسی می

2. قربون صدقه ی پسر یا برادر رفتن جلوی عروس بد نیست اصلا. من خوشحال هم میشم اما مشروط به اینکه طرف قصدش این نباشه که بگه من مهربان تر از همسرت به تو هستم! مثلا مادری که هربار میری خونه ش قربون صدقه ی پسرش میره این حس رو در پسر تداعی میکنه که کاش خونه مامانم می موندم! ههههه! خب اینش بده واقعا.. چون محبت مرد نسبت به همسرش و توقعش از همسرش رو ناخواسته بالا می بره.

لوسی می

3. نظر خاصی ندارم! اما به نظرم رعایت شأن اجتماعی افراد خیلی مذموم نیست چون تو دین هم بهش توصیه شده. مهم اینه که در هر حال شأن اجتماعی خودت در پذیرایی و میزبان بودن رو هم حفظ کنی.

لوسی می

حالا درمورد پسر و دختر یه چیزی بگم! یه جاری دارم که زمان تولد پسرک دو تا دختر داشت فقط. و این فرهنگ "طفلکی بی پسر مونده" در خانواده ی اونها و خانواده مستر به شدت صادقه. خلاصه کنم برات که تا پسرک به دنیا اومد، هرکی اومد خونه ی ما از اقوام مستر که پسرک رو ببینه لطف کرد و چپ و راست در حمایت از جاری هی گفت: " تو که دختر نداری! الهی بگردم.. اگر دختر داشتی می فهمیدی لذت بچه یعنی چی! " اکثر این حرفها هم وقتی بود که جاری جان حضور داشت! حالا یه جوری برخورد می کردن انگار من هشت تا پسر دارم دیگه هم نمیشه بچه بیارم! نمیدونم قصدشون این بود که منو ضایع کنن یا دل جاری رو به دست بیارن که نسوزه! هرچند که جاریم خودش هیچ چیزی بروز نداد و همیشه اساسی به پسرک محبت داشت.. ولی رفتار خانواده ی مستر خیلی جالب بود و البته برای من عذاب دهنده، اونم در شرایطی که پسر دوست بودن این خاندان بر همه مبرهنه!!

زهرا - گل بهشتی من

منم موقع تعيين جنسيت اين تجربه رو در مورد اطرافيان داشتم كه براي بعضيا كاملا ناخودآگاهه اين حس برتري. همه در مورد من پيش بيني دختر داشتن كه من هم قلبا خيلي خوشحال بودم. ولي جواب سونوگرافي منو بهت زده كرد و وقتي خبرو اعلام كردم بعضيا خيلي خوشحالتر شدن!!!

لیلی

فکر می کنم نسل والدین فعلی یعنی پدر و مادرهای ما دیده اند که کسی که موقع پیری و بیماری کار حفاظت و تیمار والدین را می کشد دختر است. و البته مثال های بیشمار از پسران بد و دختران سربه زیر از اطرافیان که این رو یاد بگیرن جنسیت مهم نیست بلکه اهل بودن ماندگار است

زهرا - گل بهشتی من

ان شا الله. منم ندارمااااااا!!![خجالت]